آنگاه خداوند عز و جل نامها را به آدم ياد داد و دانشوران سلف دربارهء نامهايى كه به آدم ياد داد اختلاف كرده‌اند ، بعضى گفته‌اند نام همهء چيزها بود . ذكر گويندهء اين سخن : از ابن عباس روايت كرده‌اند كه خداوند عز و جل همه نامها را به آدم آموخت يعنى همهء نامهايى كه مردم دانند چون انسان و حيوان و زمين و دشت و دريا و كوه و خر و امثال آن و هم از ابن عباس روايت كرده‌اند كه خدا همه نامها را به آدم آموخت حتى نام چيزهاى نگفتنى . از مجاهد نيز روايت كرده‌اند كه خدا نام همه مخلوق خويش را به آدم آموخت . سعيد بن جبير گويد : نام همه چيز را به آدم آموخت حتى نام شتر و گاو و بز . از قتاده نيز روايت كرده‌اند كه خدا عز و جل نام همه چيزها را به آدم آموخت يعنى گفت : « اين كوه است و اين درياست و اين فلان است و اين به همان است . » آنگاه چيزها را به فرشتگان نشان داد و گفت : « اگر راست مىگوييد نام اين چيزها را به من بگوييد . » بعضى ديگر گفته‌اند نامهاى خاصى را به آدم آموخت كه نامهاى فرشتگان بود . ذكر گويندهء اين سخن : از ربيع روايت كرده‌اند كه اين گفتار خدا كه فرمود « همه نامها را به آدم ياد داد » مقصود نام فرشتگان است . بعضى ديگر گفته‌اند نامهاى خاصى كه آدم